Een goed soldaat van Jezus Christus

Wat vooral uit dergelijke gesprekken naar voren komt is het gigantisch verschil in de mentaliteit van iemand die in oorlogstijd leeft vs. iemand die in vredestijd leeft.

Iemand die in oorlogstijd leeft is in welke mate dan ook alleen maar bezig met het feit dat er oorlog is. En in hoeverre men kan bijdragen aan het winnen van de oorlog, zal hij/zij hun leven er geheel voor inzetten; op welke manier dan ook. Zij zullen risico’s nemen, zij zullen zichzelf belangeloos geven voor het land, geliefden, vrijheid, koste wat kost.

Het enige dat hun bezighoudt is het feit dat zij in een oorlog – in een strijd – verwikkeld zijn.

En in zo’n oorlog is er absoluut geen ruimte voor passiviteit. Men moet actief strijden, hetzij aan de voorlinies, hetzij op het thuisfront.

Je moet gewoon! Want het is simpelweg een kwestie van leven of dood.

Maar, hoewel ik net zei dat Nederland 81 jaar geleden bevrijd werd en die bevrijding elk jaar op 05 mei gevierd wordt, is de vraag of Nederland werkelijk vrij is. Is de Nederlandse bevolking werkelijk vrij? Ja, en nee!

Ja, de Nederlandse bevolking is natuurlijk vrij van de bezettingsmacht van Nazi-Duitsland.

Maar de Nederlandse bevolking is verre van vrij in de geestelijke zin; in de zin van reële zaken die niet zichtbaar zijn. Men is niet vrij om de waarheid óver, en de realiteit ván Jezus Christus te kunnen onderscheiden. Ze zijn niet vrij om het te zien, ze zijn verblind.

Wat ik hiermee bedoel is dat mensen die nog niet wedergeboren zijn, die Jezus Christus niet persoonlijk kennen en navolgen niet zomaar vrij zijn om de waarheid over Jezus te zien en Hem als de ware God te aanvaarden.

Want er is namelijk een millennia-lang durend propagandacampagne van kracht, die erop uit is om de mensheid te misleiden v.w.b. Jezus Christus.

Dit propagandamachine is ontworpen om te voorkomen dat de mensheid de waarheid over Jezus Christus gaat herkennen en erkennen, gaat zien, gaat begrijpen en het zich toe-eigent.

Kortom, alhoewel wij in Nederland elk jaar Bevrijdingsdag vieren, zijn de Nederlanders niet vrij en zijn de wedergeboren Christenen verwikkeld in een geestelijke oorlogsvoering met als doel de mensen van Nederland te bevrijden van o.a. dit propagandamachine.

Elke Christen is daarom in een geestelijke oorlog. En daarom is elke Christen een soldaat van Jezus Christus, dé Opperbevelhebber.

Aan het einde van zijn leven schreef de apostel Paulus zijn laatste brief, 2 Timotheüs. En in de volgende verzen uit deze brief zien wij een aantal dingen die ik wil belichten.

2 Timotheüs 2:1 – “¹U dan, mijn zoon, word gesterkt in de genade die in Christus Jezus is.”

De senior apostel, die op het moment van schrijven, omwille van Jezus Christus geketend is in een Romeinse kerker, weet als geen ander dat de kracht van de genade van Jezus Christus onmisbaar is voor het christen-zijn; in welke eeuw dan ook.

En hier gebied Paulus Timotheüs om gesterkt te worden, oftewel sterk te zijn in de genade die in Christus Jezus is.

Paulus benadrukt dit want om in staat te zijn te doen wat Paulus hierna gebied, is de genade van Christus onmisbaar.

Zonder gesterkt te worden in Christus’ genade is gelijk aan het niet krijgen van directe luchtsteun aan gevechtstroepen op de grond.

Zoals luchtsteun de troepen op de grond helpt om terrein te heroveren in het zwaar versterkte gebied, zo helpt de genade van Christus elke christen om de anti-christelijke propagandamachine te ontmantelen, om geestelijk gebied te heroveren, om gebonden mensen te bevrijden.

Want wat Paulus in vers 2 opdraagt is menselijk gezien, zonder de genade die in Christus Jezus is, onmogelijk.

2 Timotheüs 2:2 – “²En wat u van mij gehoord hebt onder vele getuigen, vertrouw dat toe aan trouwe mensen die bekwaam zijn om ook anderen te onderwijzen.”

Paulus laat Timotheüs zien dat hij het Evangelie rechtstreeks van Jezus heeft ontvangen (Galaten 1:11-12), en Paulus heeft het doorgegeven aan Timotheüs.

En nu gebied hij Timotheüs om dát Evangelie toe te vertrouwen aan trouwe mensen die het vervolgens aan anderen doorgeven.

Dit is wat ik bedoel met het maken van discipelen die discipelen maken die discipelen maken.

Het is niet genoeg om het Evangelie sporadisch, wanneer het je uitkomt, wanneer je je ertoe geroepen voelt, enz. schoorvoetend met mensen te delen.

Nee, op gebiedende wijs schrijft Paulus: ‘vertrouw het Evangelie toe aan trouwe mensen’, en dan op zo’n manier dat ook zij het weer doorgeven.

Misschien klinkt dit voor sommigen van jullie heel lastig. Misschien heb je bezwaar, misschien denk je dat dit niet op jou van toepassing is, misschien denk je dat dit veel te veel van je vraagt.

Ik kan me voorstellen dat deze timide en onzekere Timotheüs dit ook vond.

Daarom herinnert Paulus hem hieraan. Daarom gebied hij Timotheüs om dit op te pakken. 

Dit is voor Timotheüs niets nieuws, het is simpelweg het vervullen van de Grote Opdracht van Jezus zelf.

Maar ondanks dat Timotheüs dit weet, moet hij dit opnieuw van Paulus te horen krijgen. En zo ook ik, zo ook jullie! 

Kijk naar wat Jezus zegt nadat Hij uit de dood is opgestaan en voordat Hij terugvoer naar de hemel; de hemelvaart.

Mattheüs 28:18b-20 – “^18bMij is gegeven alle macht in hemel en op aarde. ¹⁹Ga dan heen, *maakt al de volken tot Mijn discipelen, hen dopend in de Naam van de Vader en van de Zoon en van de Heilige Geest, hun lerend alles wat Ik u geboden heb, in acht te nemen. ²⁰En zie, Ik ben met u al de dagen, tot de voleinding van de wereld. Amen.” (*NBG)

Ik zei in mijn inleiding dat elke christen in een geestelijke oorlog is verwikkeld. En daarom is elke Christen een soldaat van Jezus Christus, onze Opperbevelhebber.

En hier in de grote opdracht. Nadat Jezus springlevend uit de dood is opgestaan verklaart Hij dat alle macht in hemel en op aarde Hem gegeven is. Er is dus niemand in heel het universum die machtiger is dan Jezus Christus.

En deze almachtige Jezus is de Opperbevelhebber van Zijn krijgsmacht, het leger van de Heere, dat bestaat uit doodgewone christenen als jou en mij.

Toen Jozua zo’n 1.400 jaar v.Chr. Israël naar het beloofde land moest leiden kreeg hij een persoonlijke opdracht van God Zelf, van de Opperbevelhebber.

Jozua 5:13-15 – “¹³Terwijl Jozua erover nadacht hoe hij de stad Jericho zou innemen, zag hij een Man met een getrokken zwaard. Jozua liep naar Hem toe en vroeg: ‘Bent u een vriend of een vijand?’ ¹⁴ ‘Geen van beide,’ antwoordde de Man, ‘Ik kom als de Aanvoerder (Opperbevelhebber) van het hemelse leger van de Heere.’ Jozua viel in aanbidding voor Hem op de grond en zei: ‘Welke opdracht heeft de Heere voor mij?’ ¹⁵ ‘Trek uw sandalen uit,’ droeg de Aanvoerder hem op, ‘want dit is heilige grond.’ Jozua deed dat.” (Het Boek)

Jozua kreeg van God de opdracht om de stad Jericho in te nemen. En terwijl hij hierover na zat te denken ervaart Jozua ineens een verschijning van Jezus Christus voordat Jezus zo’n 1.400 jaar daarna mens werd. Zijn menswording vieren wij met Kerst.

En alleen al aan de verwoording kunnen wij weten dat het hier om een verschijning van God gaat. Toen God in Exodus 3 aan Mozes in de brandende braamstruik verscheen zei Hij precies hetzelfde: ‘Doe uw schoenen van uw voeten, want de plaats waarop u staat, is heilige grond.’

Er zijn meerdere plekken in het Oude Testament waarin verschijningen van Jezus voorkomen. De theologische term voor zo’n verschijning is Christofanie: dat is een verschijning van Christus vóórdat Hij mens geworden is.

Ik kan me niet meer herinneren toen Casper Daniël 3 behandelde of hij genoemd had dat de 4^e persoon die in de brandende vuuroven gezien werd ook een Christofanie was. Hoe dan ook, het komt meerdere keren voor.

De reden waarom ik dit überhaupt aanhaal is om aan te geven dat Jezus Zichzelf al in het Oude Testament laat kennen als de Opperbevelhebber, of ook genoemd de HEERE van de legermachten. En Hij is dat ook voor ons, wij die door de Geest van God wedergeboren zijn. 

En als Opperbevelhebber heeft Hij de leiding, Hij is de baas en Hij draagt de uiteindelijke verantwoordelijkheid, niet ik en niet jij.

Mattheüs 28:18b-20 – “^18bMij is gegeven alle macht in hemel en op aarde. ¹⁹Ga dan heen, maakt al de volken tot Mijn discipelen, hen dopend in de Naam van de Vader en van de Zoon en van de Heilige Geest, hun lerend alles wat Ik u geboden heb, in acht te nemen. ²⁰En zie, Ik ben met u al de dagen, tot de voleinding van de wereld. Amen.”

De ‘dan’ in ‘Ga dan heen’ wijst terug op het feit dat Jezus alle macht in hemel en op aarde gegeven is. Dus, omdat Jezus alle macht in hemel en op aarde bezit draagt Hij ons niet alleen op om discipelen te maken, die discipelen maken, die discipelen maken, maar geeft ons tegelijk ook Zijn genade om ons daartoe in staat te stellen. Hij is altijd met ons en gaat ons in de strijd altijd voor.

Hoewel hier vier handelingen staan, is er maar één die Jezus ons op gebiedende wijs geeft: 

Ga heen, maak discipelen, hen dopen, hun leren. Welke van deze vier wordt hier op gebiedende wijs gegeven, oftewel, welke van de vier is een direct gebod? Het maken van discipelen, die discipelen maken, die discipelen maken.

En daarom herinnert Paulus Timotheüs en ons hieraan. Omdat dit iets is dat wij door alle drukte van het leven, huwelijk, gezin, kerk, werk, school, ziekte, beperkingen, problemen, ellende, andere prioriteiten kunnen vergeten.

En de weg die Paulus Timotheüs en ons geeft te bewandelen - om de grote opdracht te kunnen blijven uitvoeren - is de weg dat wij als soldaten van Jezus Christus in een oorlog verwikkeld zijn.

2 Timotheüs 2:3 – “³Lijd verdrukkingen als een goed soldaat van Jezus Christus.”

Laat me beginnen door te zeggen dat ik, op mezelf niet in staat ben om een goed soldaat van Jezus Christus te kunnen zijn. Jij ook niet. Vandaar dat Paulus begint met het mandaat om ons te laten sterken door de genade dat in Jezus Christus is. Alleen door Zijn genade kunnen wij dit.

Wat ik soms ook vergeet is dat terwijl ik door genade de grote opdracht uitvoer, ik verdrukkingen moet lijden.

Het proces van het maken van discipelen, omwille van het Evangelie, gaat nou eenmaal gepaard met het lijden van verdrukkingen.

In de grondtekst staat een voorvoegsel dat aangeeft dat Timotheüs samen met Paulus verdrukkingen moet lijden omwille van het Evangelie. Paulus draagt Timotheüs dus niet op om iets te doorstaan terwijl hij de verdrukkingen zelf ontloopt. Timotheüs staat er dus niet alleen voor. Het hoort er gewoon bij. In hoofdstuk 1 zegt Paulus:

2 Timotheüs 1:8 – “Schaam u dan niet voor het getuigenis van onze Heere, en ook niet voor mij, Zijn gevangene, maar lijd met mij verdrukking om het Evangelie, overeenkomstig de kracht van God.”

Zodra jij en ik uit ons comfort-zone stappen om discipelen te gaan maken, die discipelen maken, die discipelen maken, zullen wij met verdrukking en tegenstand te maken krijgen.

Sommige tegenstand is extern, dus van buiten de kerk. Dit kan in de familiesfeer zijn, op je werk, op school, vanuit de overheid, in je eigen buurt, enz.

Maar het kan helaas ook van binnen de kerk komen. Je zou verdrukking en tegenstand eigenlijk niet binnen de kerk mogen verwachten, maar toch is het er.

Niet iedereen in de kerk die je wil discipelen is trouw. Mensen in de kerk zijn vaker dan ik wil toegeven helaas ontrouw. En die ontrouw brengt een mate van verdrukking met zich mee.

Als iemand die je graag wil helpen Jezus na te volgen het bijvoorbeeld niet eens is met XYZ, dan kunnen ze heel lelijk gaan doen. Mensen halen soms uit in verzet en in onwil.

Ook zijn mensen geneigd om anderen de schuld te geven voor hun eigen onvrede, of voor het niet krijgen waar zij denken recht op te hebben. En dit soort menselijke complexiteiten maakt dat de kerk helaas een plek van verdrukking en tegenstand kan zijn.

Jaren geleden was er een Russische vrouw die ergens uit een CC in Rusland kwam. En een keer zei ze tegen mij dat Gods schapen bijten en overal hun poep op achterlaten. In die zeer lastige fase van de CCH kon ik in haar opmerking zeker wel iets in vinden.

De kerk is dus niet altijd de plek waar je alleen maar liefdevolle, genadige, bereidwillige en trouwe mensen zal vinden. Nee! Vandaar dat Paulus Timotheüs oproept om samen met hem, omwille van het Evangelie verdrukking te lijden. En deze aansporing geld ook voor jou en mij!

2 Timotheüs 2:3 – “³Lijd verdrukkingen als een goed soldaat van Jezus Christus.”

Paulus noemt de christen hier een goed soldaat van Jezus Christus. Wat al eerder zei ben ik in mezelf niet in staat om een goed soldaat van Jezus Christus te zijn.

In de jaren ’80 kwam ik bijna bij de Luchtmacht in de V.S. M’n vader had 30+ jaar in de Koninklijke Marine gediend waardoor ik altijd al een affiniteit met het leger had.

Ik denk dat ik zeker een goed soldaat in de Luchtmacht had kunnen zijn. Ik kwam goed uit de verf in het voortraject voor de F16 school. En had ik het doorgezet dan denk ik dat ik op z’n minst als kolonel was gepensioneerd. Ik weet het niet!

Wat ik wel voor 100% zeker weet is dat een goed soldaat van Jezus Christus zijn, menselijk gezien onmogelijk is, want dit vereist bovennatuurlijke kracht. Zijn kracht. En dit is het mooie van het zijn van een goed soldaat van Christus.

Ten eerste is het mijn Opperbevelhebber die mij in staat stelt om überhaupt een goede soldaat te zijn. Het staat of valt met de macht en het karakter van de Opperbevelhebber.

Voor degenen die oorlogsfilms of oorlogsdocumentaires hebben gezien, jullie weten vast wel het verschil tussen een goede bevelhebber en een slechte.

Professor, Academicus, en Historicus Stephen Ambrose schreef het boek ‘Band of Brothers’ dat in 2001 verfilmd werd in een 10-delige serie. Het gaat over de Tweede Wereldoorlog.

In deze serie krijg je duidelijk het verschil te zien tussen de bar-slechte officier, captain Sobel, en de zeer bekwame tweede luitenant Dick Winters.

De soldaten onder het bewind van Capt. Sobel wilde niet dat hij hen in de strijd zou leiden, want hij zou hun de dood in leiden. Veel van zijn soldaten weigerde om onder zijn bewind het slagveld in te gaan.

Daarentegen haalde luitenant Winters het allerbeste uit zijn soldaten. Het verschil tussen die twee was dag en nacht.

De enige reden dat een bevelhebber goede soldaten heeft is omdat hij als bevelhebber een goede, bekwame, gediscipli-neerde, dienende leider van zijn troepen is, met grootheid van hart.

En als dit in de fysieke zin al bepalend is voor hoe goed een soldaat zal zijn, hoe veel meer als het gaat om het bovenna-tuurlijke, het geestelijke, waar jij en ik oorlog voeren tegen de anti-christelijke propagandamachine die erop uit is om de mensheid te misleiden v.w.b. Jezus Christus, die erop uit is om het maken van discipelen continu te dwarsbomen.

En daarom hebben wij die wedergeboren zijn een gigantisch voordeel met Jezus Christus als onze Opperbevelhebber. Hij maakt het verschil!

Want wat zit achter de anti-christelijke propagandamachine die ontworpen is om te voorkomen dat de mensheid de waarheid over Jezus Christus gaat herkennen en erkennen, gaat zien, gaat begrijpen en het zich toe-eigent? Wie is de vijand? Tegen wie voeren wij deze geestelijke oorlog? Paulus zegt hierover: 

Efeze 6:10-12 – “¹⁰Verder, mijn broeders, word gesterkt in de Heere en in de sterkte van Zijn macht. ¹¹Bekleed u met de hele wapenrusting van God, opdat u stand kunt houden tegen de listige verleidingen van de duivel. ¹²Want wij hebben de strijd niet tegen vlees en bloed, maar tegen de overheden, tegen de machten, tegen de wereldbeheersers van de duisternis van dit tijdperk, tegen de geestelijke machten van het kwaad in de hemelse gewesten.”

Onze vijand tegen wie wij strijden is de duivel, de satan, de tegenpartij. En hij is niet alleen. Ook al is er niet één vers dat expliciet bewijst dat Satan 1/3 van alle engelen aan zijn kant gekregen heeft, zijn er wel meerdere aanwijzingen die dit bevestigt. Kortom, de duivel heeft een gigantisch groot leger van demonen.

En Paulus noemt dit netwerk van demonen ‘overheden’, ‘machten’, ‘wereldbeheersers van de duisternis van dit tijdperk’, ‘geestelijke machten van het kwaad in hemelse gewesten’.

Ik denk niet dat het Paulus’ bedoeling is dat wij uit moeten vogelen hoe dit netwerk er precies uitziet en wie wat doet.

Hij geeft dit aan om te laten zien dat ze heel goed en heel strak georganiseerd zijn. 

En de mens zonder Jezus Christus is kansloos om maar enige weerstand te bieden, laat staan dat hij/zij de misleiding van de propaganda-campagne kan weerstaan.

En iedere geliefde, iedere partner, ouder, kind, kleinkind, buur, collega, klas of schoolgenoot, werkgever, werknemer, ieder mens in jouw leefwereld die Jezus Christus niet kent en navolgt moet uit de klauwen van deze tegenstander bevrijd/gered worden.

Want zoals een krijgsgevangene niet zomaar vrij komt zonder dat hij vrijgemaakt wordt, zo komen de nog-niet gelovigen ook niet vrij zonder dat de soldaten van Jezus Christus hen bevrijden met het Evangelie.

Het is dus niet vreemd dat de wedergeboren christen een soldaat van Jezus Christus is, want wij hebben een echte, formidabele, aanhoudend, en onvermoeibare tegenstander die er alleen maar op uit is om de mensheid van God af te houden.

En hij doet dit d.m.v. propaganda, door misinformatie, door leugens te verspreiden over Jezus Christus.

En hij rekent erop dat de mens alleen maar de krantenkop-pen van de fake media over Jezus gelooft, en het zelf niet onderzoekt om echt tot kennis van de waarheid te kunnen komen.

En zolang er geen goede soldaat van Jezus Christus is om zo’n persoon uit die waan te helpen, zal zo’n persoon hulpeloos en hopeloos gevangen blijven, met eeuwige gevolgen van dien.

Het is de meest nobele zaak waarvoor wij mogen vechten. Maar vechten wij wel of zijn we dienstweigeraars?

2 Timotheüs 2:4 – “Niemand die in het leger dient, wordt verwikkeld in de zaken van het levensonderhoud, opdat hij hem kan behagen die hem voor de krijgsdienst aangenomen heeft.”

Paulus eindigt zijn gedachte over een soldaat door aan te geven dat wanneer een soldaat voor de krijgsdienst aangenomen is, zijn enige focus zal liggen op het behagen van degene die hem in dienst genomen heeft.

Hij zal zich dus niet bezighouden met zichzelf!

Als ik, als wedergeboren christen niet actief meedoe aan de strijd dan ben ik simpelweg een dienstweigeraar.

Als ik eerder een vredestijd mentaliteit heb i.p.v. een oorlogstijd mentaliteit, dan houd ik me voornamelijk bezig met eigenbelangen en laat het me koud of ik nu wel of niet bezig ben met het behagen van Hem die mij voor de krijgsdienst heeft aangenomen.

Een vredestijd mentaliteit houdt zich met van alles bezig behalve de geestelijke oorlog, de strijd, de grote opdracht.

Het hebben van een oorlogstijd mentaliteit betekent niet dat je een strijdlustige schurk of hufter bent. Integendeel zet je de wapens van onvoorwaardelijke liefde en waarheid in om de propagandaoorlog te winnen.

Het krijgen en hebben van een oorlogstijd mentaliteit vereist de standaard die Jezus voor ons heeft gezet. Toen Jezus Zijn discipelen en de menigte toesprak over het worden van een discipel of soldaat van Jezus Christus zei hij het volgende: 

Mattheüs 16:24-25 – “²⁴En tegen zijn discipelen zei Jezus toen: ‘Wie met mij mee wil gaan, moet zichzelf vergeten, zijn kruis dragen en mij volgen. ²⁵Want wie zijn leven wil redden, zal het verliezen, maar wie zijn leven om mij verliest, zal het redden.” (GNB)

Jezelf vergeten, oftewel jezelf verloochenen betekent simpelweg dat jij jezelf en je eigenbelangen niet het allerbelangrijkste vindt; waardoor je veel kan hebben, waardoor je in staat bent om veel klappen te incasseren.

Lukas voegt hieraan toe dat men dagelijks zijn kruis moet opnemen en dragen. Dit betekent dat je dagelijks aan jezelf moet sterven. Als je al gestorven bent dan kan niets jou meer iets aandoen. Zo wil Jezus dat Zijn soldaten door het leven gaan, zo wil Jezus dat Zijn soldaten de strijd in gaan.

Want zolang je jezelf niet verloochend, en zolang je niet dagelijks aan jezelf, je eigen ik sterft, zal je geen goede soldaat van Christus kunnen zijn.

Om de strijd elke dag opnieuw te overwinnen moet je jezelf al als dood achten. FILMPJE BLITHE EN SPEARS.

Stel je voor dat je een gewonde soldaat van Christus bent. Je hebt in kerkelijk Nederland pijn geleden. Je bent geestelijk gewond en je bent daardoor ontzettend op je hoede.

Dan kom je misschien voor de zoveelste keer in een nieuwe kerk waarvan je terecht hoopt dat het eindelijk een veilige plek voor je zal zijn.

En voor een poosje - noem het de wittebrood weken - gaat het hartstikke goed. Je bent God ontzettend dankbaar, het is fijn, je wordt gezien, er wordt naar je geluisterd, er wordt naar je omgekeken, je wordt opgebouwd, je groeit geestelijk en als mens. Het is hemel op aarde.

Maar dan gebeurt het. Er is een meningsverschil. Die persoon begrijpt je niet. Hij/zij zegt dingen die je pijn doen. Je voelt je ineens niet meer veilig. Je praat hierover met je voorganger, maar voor je gevoel begrijpt hij jou ook niet.

En dan maak je bewust of onbewust de keus. Ben ik en blijf ik een goede soldaat van Christus, blijf ik in de strijd?

Vertrouw ik op mijn Opperbevelhebber dat Hij mij ook in dit slag erdoor heen zou leiden en mij de overwinning zal geven? Of verlaat ik de strijd?

Het verlaten van de strijd kent veel vormen, en geen enkele doet recht aan degene die je in Zijn krijgsdienst heeft aangenomen. Op het moment dat je de strijd op welke manier verlaat ben je een deserteur die z’n post verliet. Je laat Hem en ook je kameraden in de steek.

Paulus, die meer om het Evangelie geleden heeft dan wij allen bij elkaar opgeteld, heeft zijn strijd als een goede soldaat van Christus beëindigd.

2 Timotheüs 4:6-8 – “⁶Wat mij aangaat, mijn bloed vloeit al, het uur van mijn heengaan is aangebroken. ⁷Ik heb de goede strijd gestreden, de wedloop tot het einde gelopen, het geloof bewaard. ⁸Wat mij nog wacht, is de prijs, de krans van de rechtvaardigheid die de Heer, de rechtvaardige rechter, mij zal omhangen op de grote dag, en niet alleen mij, maar ook allen die verlangend hebben uitgezien naar zijn verschijning.” (GNB)

Paulus heeft het nooit opgegeven. Hij heeft tot zijn laatste adem aan toe de goede strijd gestreden omwille van Zijn Opperbevelhebber, Jezus Christus. Hij had zijn ogen altijd op de prijs!

Kijk, ik weet dat het leven aan deze kant van de eeuwigheid moeilijk is. Jezus zei dat wij het zwaar te verduren krijgen in dit leven, dat wij met veel verdrukking oftewel, ellende te maken krijgen. Maar Hij zei ook: ‘Maar heb goede moed: Ik heb de wereld overwonnen’. Jezus is overwinnaar!

Ik kreeg vorig jaar een gratis tafelmes waarop ik iets kon graveren. Ik koos voor ‘Jesus is Victor’. Een paar weken geleden las Aimee dat en zei dat ze deze raadsel niet snapte, want Victor is ook een naam. Mijn vader heette Victor.

Ik mocht uitleggen dat Jezus overwinnaar is en wat dat voor de christen betekent.

Marnie’s en mijn strijd is niet tegen de ziekte van Alzheimer.

Nee, de strijd als een goed soldaat van Christus is gefocust te blijven op het doel, de overwinning, het doorgeven van het Evangelie, het doorgeven van Gods onvoorwaardelijke liefde en Zijn waarheid over Jezus Christus.

Jezus is dé Weg, dé Waarheid en hét Leven. Niemand komt tot God de Vader dan door Hem alleen.

Onze strijd is om onze huidige omstandigheden te zien als een nieuwe, totaal andere mogelijkheid en manier om onze Opperbevelhebber te behagen. Dit is nooit makkelijk!

Maar wij hebben een oorlogstijd mentaliteit omdat wij Jezus willen eren, Hem willen behagen, Hem willen aanbidden.

Dit is absoluut niet iets dat wij moeten doen. Wij ervaren totaal geen druk om het zo te zien. Wij zien het lijden als een goed soldaat als een voorrecht om Hem te mogen behagen.

Een oorlogstijd mentaliteit is simpelweg een mindset, een manier van denken. En dit is voor eenieder mogelijk.

Ik wil, dat wanneer ik Jezus Christus van aangezicht tot aangezicht zal zien, Hij met trots in z’n ogen naar mij kijkt en tegen mij zegt: ‘Goed gedaan, goede en trouwe dienaar’.

Dit is mijn drijfveer, hier leef ik voor. En natuurlijk is dit moeilijk, maar het is het waard. Het heeft eeuwigheidswaarde.

En de reden waarom ik deze preek mocht geven is omdat ik niets minder wil voor eenieder van jullie. Ik wil absoluut niet dat jullie hiervan beroofd zijn.

Sommigen van jullie zijn gewonde soldaten en hebben het nodig om te herstellen, om opgelapt te worden. En de kerk hoort een soort M.A.S.H. unit te zijn, een noodhospitaal.

Als jij dat bent, wees daar eerlijk over, wees kwetsbaar en laat een ander je verwondingen zien zodat de Heere, als Meester Chirurg je kan doen herstellen.

Sommigen van jullie zijn A.W.O.L. Dit betekend dat je als soldaat spoorloos verdwenen bent. Niemand weet waar je geestelijk als soldaat bent.

Misschien zit je als het ware ergens in Argentinië onder-gedoken zodat niemand je kan vinden, je kan zien. Niemand kan de foute keuzes die je gemaakt hebt zien, niemand kan je pijn die je hebt zien, niemand kan je schaamte zien. Je bent vermist, én je bent ook zeer gemist. 

Als jij dat bent, kom gewoon weer terug. Je Opper-bevelhebber, Jezus zal je met open armen weer terug-nemen. Je zal absoluut niet voor een krijgsraad komen te staan. Jezus is genadig en Hij wacht op jouw terugkomst.

BIDDEN

ZEGEN

De fake media en de satanische propaganda machine rekenen erop dat mensen alleen ingaan op de koppen en dat ze inhoudelijk de zaken zelf niet geheel gaan onderzoeken.

Zo blijven ze onwetend, maar dan wel onwetend met vaak een zeer uitgesproken mening. Een mening dat puur gebaseerd is op misinformatie/leugen.

Als jij een mening hebt over Jezus, die niet op waarheid gebaseerd is, dan laat je jezelf door de satanische anti-christelijke propagandamachine misleiden.

Maar zodra jij je due diligence doet, grondig onderzoek doet naar het Evangelie, dan ben je pas in staat om tot een echte mening te komen. En dan ben je geheel vrij om daarmee te doen wat je zelf wil, want God heeft de mens een vrije wil gegeven.

Denk aan Lee Strobel, een voormalige juridische redacteur bij de Chicago Tribune, een krant. Als atheïst ging hij erop uit om de waarheid over Jezus en Zijn opstanding uit de dood te weerleggen. Maar aan het eind van zijn onderzoek kwam hij zelf tot de conclusie dat alles dat over Jezus geschreven is, waar is.

Lieve mensen, ik wil met deze preek niets bij jullie opleggen behalve dat je je eigen hart en leven onder de loep neemt. Inventariseer je leven en kom aan de hand van Gods Woord zelf tot een conclusie.

Romeinen 8:31-39 – “³¹Wat zullen wij dan over deze dingen zeggen? Als God voor ons is, wie zal tegen ons zijn? ³²Hoe zal Hij, Die zelfs Zijn eigen Zoon niet gespaard maar voor ons allen overgegeven heeft, ons ook met Hem niet alle dingen schenken? ³³Wie zal beschuldigingen inbrengen tegen de uitverkorenen van God? God is het Die rechtvaardigt. ³⁴Wie is het die verdoemt? Christus is het Die gestorven is, ja wat meer is, Die ook opgewekt is, Die ook aan de rechterhand van God is, Die ook voor ons pleit. ³⁵Wie zal ons scheiden van de liefde van Christus? Verdrukking, of benauwdheid, of vervolging, of honger, of naaktheid, of gevaar, of zwaard? ³⁶Zoals geschreven staat: Want omwille van U worden wij de hele dag gedood, wij worden beschouwd als slachtschapen. ³⁷Maar in dit alles zijn wij meer dan overwinnaars door Hem Die ons heeft liefgehad. ³⁸Want ik ben ervan overtuigd dat noch dood, noch leven, noch engelen, noch overheden, noch krachten, noch tegenwoordige, noch toekomstige dingen, ³⁹noch hoogte, noch diepte, noch enig ander schepsel ons zal kunnen scheiden van de liefde van God in Christus Jezus, onze Heere.”