Wanneer Jezus de betere wijn brengt

Alle Schriftreferenties zijn genomen van de Herziene Statenvertaling (HSV), tenzij anders aangegeven

INTRODUCTIE

Sla alsjeblieft je Bijbel open naar Johannes hoofdstuk 2. Johannes heeft in zijn introductie het kader geschetst van wie Jezus is. Johannes de Doper is zijn bediening begonnen en heeft van Jezus getuigd. Jezus heeft Zich door hem laten dopen en Zijn eerste vijf discipelen geroepen. En nu gaat de bediening van Jezus echt van start.

Het eerste waar we Jezus in actie zien, is op een bruiloft, waar Hij water in wijn verandert. Johannes zegt in vers 11: “Dit heeft Jezus gedaan als begin van de tekenen…”[1] Het tweede teken zien we in hoofdstuk 4, waar Jezus de zoon van een hoveling geneest[2]. De andere tekenen worden niet allemaal expliciet als zodanig benoemd, maar doorgaans onderscheidt men zeven tekenen in dit Evangelie. Het derde is de genezing van de verlamde man bij Bethesda[3], het vierde de voeding van de vijfduizend[4], het vijfde Jezus die over het water loopt[5], het zesde de genezing van de blindgeboren man[6], en het zevende de opwekking van Lazarus[7]. Sommigen rekenen ook de wonderbare visvangst van de 153 vissen in Johannes 21 tot deze tekenen[8].

Deze tekenen zijn niet zomaar demonstraties van Jezus’ bovennatuurlijke kracht. Ze onthullen steeds meer wie Jezus is, wat Hij kwam doen en wat Hij kwam brengen. Samen vertellen ze een verhaal. Het begint hier, op een bruiloft, waar Jezus water in wijn verandert. Vervolgens zien we Zijn autoriteit over ziekte, de schepping, honger en blindheid. De tekenen bouwen op naar een climax: Jezus’ overwinning op de dood. En na Zijn opstanding geeft Hij Zijn discipelen de opdracht om getuigen van Hem te zijn. Maar we beginnen bij het eerste teken. Johannes vertelt ons dat Jezus hiermee Zijn heerlijkheid openbaarde. Het teken laat ons niet alleen zien wat Jezus kan, maar vooral wie Hij is. En in wat Hij op die bruiloft doet, zien we ook iets van wat Hij kwam brengen. Laten we daarom kijken naar wat er op deze bruiloft gebeurt en wat dit eerste teken ons laat zien over Jezus.

“¹En op de derde dag was er een bruiloft te Kana in Galilea; en de moeder van Jezus was daar. ²En Jezus was ook voor de bruiloft uitgenodigd, en Zijn discipelen. ³En toen er een tekort aan wijn ontstond, zei de moeder van Jezus tegen Hem: Zij hebben geen wijn meer. ⁴Jezus zei tegen haar: Vrouw, wat heb Ik met u te doen? Mijn uur is nog niet gekomen. ⁵Zijn moeder zei tegen de dienaars: Wat Hij ook tegen u zal zeggen, doe het. ⁶En daar waren zes stenen watervaten neergezet, volgens het reinigingsgebruik van de Joden, elk met een inhoud van twee of drie metreten. ⁷Jezus zei tegen hen: Vul de watervaten met water. En zij vulden ze tot aan de rand. ⁸En Hij zei tegen hen: Schep er nu iets uit en breng het naar de ceremoniemeester; en zij brachten het. ⁹Toen nu de ceremoniemeester het water geproefd had, dat wijn geworden was – hij wist niet waar de wijn vandaan kwam, maar de dienaars die het water geschept hadden, wisten het – riep de ceremoniemeester de bruidegom. ¹⁰En hij zei tegen hem: Iedereen zet eerst de goede wijn voor, en wanneer men er goed van gedronken heeft, daarna de mindere; u hebt de goede wijn tot nu bewaard. ¹¹Dit heeft Jezus gedaan als begin van de tekenen, te Kana in Galilea, en Hij heeft Zijn heerlijkheid geopenbaard; en Zijn discipelen geloofden in Hem.” (Joh. 2:1-11)

[Openingsgebed]

JEZUS IS AANWEZIG IN ONS DAGELIJKS LEVEN (1-5)

“¹En op de derde dag was er een bruiloft te Kana in Galilea; en de moeder van Jezus was daar. ²En Jezus was ook voor de bruiloft uitgenodigd, en Zijn discipelen. ³En toen er een tekort aan wijn ontstond, zei de moeder van Jezus tegen Hem: Zij hebben geen wijn meer. ⁴Jezus zei tegen haar: Vrouw, wat heb Ik met u te doen? Mijn uur is nog niet gekomen. ⁵Zijn moeder zei tegen de dienaars: Wat Hij ook tegen u zal zeggen, doe het.” (Joh. 2:1-5)

Op de derde dag was er een bruiloft in Kana. In hoofdstuk 1 zagen we dat Johannes zijn verhaal opbouwt aan de hand van opeenvolgende dagen. In vers 35 en vers 43 lezen we telkens “de volgende dag”. Als we die dagindeling volgen, komen we hier uit bij de derde dag. Maar het is mogelijk meer dan alleen een tijdsaanduiding. Joodse bruiloften werden traditioneel vaak op dinsdag gehouden, de derde dag van de week, omdat er in Genesis 1:10-13, de derde scheppingsdag, twee keer staat “en God zag dat het goed was”. Zo werd de derde dag verbonden met een dubbele zegen. Maar er is mogelijk nog een andere betekenisvolle verwijzing. Johannes vertelt ons in vers 11 dat Jezus bij deze bruiloft Zijn heerlijkheid openbaarde. En in Exodus 19 lezen we dat de Heer op de derde dag neerdaalde op de berg Sinaï, voor de ogen van heel het volk. We lezen in Exodus 19:16 en 18: “¹⁶En het gebeurde op de derde dag, toen het morgen werd, dat er op de berg donderslagen, bliksemflitsen en een zware wolk waren, en zeer sterk bazuingeschal, zodat al het volk dat in het kamp was, beefde. […] ¹⁸De berg Sinaï was geheel in rook gehuld, omdat de HEERE er in vuur neerdaalde. De rook ervan steeg omhoog als de rook van een oven, en heel de berg beefde hevig.” In Exodus openbaart God Zijn heerlijkheid op de derde dag bij de Sinaï. En hier, op de derde dag, openbaart Jezus Zijn heerlijkheid. Johannes zegt niet expliciet dat hij deze gebeurtenissen met elkaar wil verbinden, maar de overeenkomst is opmerkelijk en past bij het grotere thema van zijn Evangelie: in Jezus komt God Zichzelf aan ons openbaren.

Heidi en ik hebben vorige maand ons twintigjarig huwelijk gevierd, maar ik kan mij onze bruiloft nog herinneren als de dag van gisteren. Het was een prachtige, zonnige herfstdag in hartje Amsterdam. Ik weet nog dat ik vooraf met mijn twee getuigen de kerk nog niet in mocht. Onze fotograaf stelde toen voor om in een klein, oud en wankel bootje te stappen om wat foto’s te maken. Er stond zelfs water in! Het leverde mooie beelden op, maar toen ik in de boot stapte, viel ik bijna in het water. Ik was doodsbang dat het oude bootje ons gewicht niet zou houden en dat ik mijn eigen bruiloft niet droog zou halen. En hoewel ik de hele dag niet zenuwachtig was geweest, veranderde dat toen ik voorin de kerk stond. De muziek begon en ik wist dat Heidi elk moment naar binnen zou lopen. De verwachting om mijn bruid te zien was bijna zenuwslopend. Ik herinner me ook hoe we tijdens de fotoshoot door Amsterdam liepen. Japanse toeristen maakten foto’s van ons en mensen riepen vanuit hun ramen: “Gefeliciteerd!” Daarna volgden een fantastische receptie, een heerlijk diner en een geweldig feest. Maar één moment zal ik nooit vergeten: de taxirit terug naar huis. De chauffeur moet gedacht hebben dat we ontzettend graag naar huis wilden, want ik ben nog nooit zo bang geweest in een auto. We vreesden letterlijk voor mijn leven!

Met andere woorden: bruiloften zijn prachtige en gedenkwaardige gebeurtenissen, niet alleen voor het bruidspaar, maar ook voor alle gasten. Ook het verhaal dat vandaag centraal staat, speelt zich af tijdens een bruiloft. Dat vormt het decor voor wat Jezus gaat doen. Joodse bruiloften waren uitgebreide gebeurtenissen, rijk aan rituelen en betekenis, en verschilden nogal van de manier waarop wij tegenwoordig bruiloften vieren. Na de officiële ceremonie trok het bruidspaar zich terug om het huwelijk te consumeren, terwijl de gasten zich voorbereidden op het feest. Wanneer het huwelijk was voltrokken, kon het feest beginnen. Zo’n bruiloftsfeest kon wel een hele week duren[9]!

Ons verhaal begint met Jezus, die samen met Zijn moeder en discipelen aanwezig is op een bruiloft. En dat detail is van belang. Dit is de eerste keer dat we Jezus in actie zien. Johannes had kunnen beginnen met Jezus die onderwijs geeft in de synagoge of een confrontatie aangaat met religieuze leiders. In plaats daarvan neemt hij ons eerst mee naar een bruiloft in Kana. Dat laat ons zien dat de Zoon van God aanwezig is in het dagelijks leven van gewone mensen, zoals jij en ik. Hij ontmoet ons precies daar waar we zijn. En zoals we zullen zien, was deze bruiloft niet perfect. Toch was Jezus aanwezig. Hij wacht evenmin tot ons leven volledig op orde is voordat Hij naar ons toe komt. Soms denken we dat we onszelf eerst moeten oplappen, onze worstelingen moeten overwinnen, ons leven op orde moeten brengen of geestelijker moeten worden voordat we werkelijk tot Hem kunnen komen. Maar het Evangelie vertelt ons juist het tegenovergestelde. Jezus kent ons door en door, met al onze zwakheden, tekortkomingen, twijfels en worstelingen. En juist midden in dat alles mogen we met Hem leven en bij Hem komen. We hoeven ons leven niet eerst op orde te krijgen voordat we Jezus er in uitnodigen. Hij wil juist in ons alledaagse leven aanwezig zijn.

En hoe mooi is het dat we Jezus hier aanwezig zien op een bruiloft! Jezus is God, maar Hij is ook een familielid en een vriend. Samen met Zijn familie en discipelen is Hij gewoon aanwezig op een bruiloft, om het feest mee te vieren en te delen in de vreugde van familie en vrienden. De Zoon van God, die kwam om de Vader aan ons te openbaren en uiteindelijk Zijn leven te geven voor onze redding, was óók bereid om aan te schuiven bij een bruiloftsfeest en te delen in het geluk van anderen. Soms kan het idee ontstaan dat er, naarmate we geestelijker worden, steeds minder ruimte overblijft voor alledaags genieten. We kunnen ons schuldig gaan voelen wanneer we ontspannen, genieten van een maaltijd met vrienden, een bijzondere gebeurtenis vieren of simpelweg stilstaan bij de goede dingen die God ons gegeven heeft. Onbedoeld creëren we dan een kloof tussen ons geestelijke leven en ons dagelijks leven, alsof God wel geïnteresseerd is in het ene, maar grotendeels onverschillig staat tegenover het andere. Maar Jezus laat ons hier iets anders zien. Hij staat niet buiten het gewone leven. Hij is bereid er middenin te staan en deelt in de vreugde van mensen.

We mogen juist Gods goede gaven met dankbaarheid ontvangen en ervan genieten op een manier die Hem eert. Samen aan tafel eten, een goed gesprek voeren, een bruiloft vieren of tijd doorbrengen met familie: het lijken misschien geen uitgesproken geestelijke activiteiten, maar ze maken allemaal deel uit van het leven dat God ons gegeven heeft. We hoeven niet van elk gesprek een Bijbelstudie te maken. We hoeven niet alles te vergeestelijken. Jezus laat ons zien dat we voluit mogen leven in Gods wereld en tegelijkertijd toegewijd kunnen zijn aan Gods doelen. Hij was op die bruiloft niet om een preek te houden of de aandacht op Zichzelf te vestigen. Hij was er als gast, omdat Hij was uitgenodigd, net als de andere gasten. En juist dat is zo mooi: zelfs in dit gewone moment van het leven zien we iets van wie Jezus is.

Maar dan ontstaat er een probleem: de wijn raakt op. In die tijd was wijn, naast water, de enige beschikbare drank. Als je er niet in slaagde om voldoende wijn voor je gasten te verzorgen, betekende dat een grote sociale schande. Een blunder die waarschijnlijk niet snel vergeten zou worden en het pasgetrouwde stel nog jarenlang zou achtervolgen. Bovendien stond wijn symbool voor vreugde. Een tekort aan wijn tijdens een bruiloftsfeest betekende dus niet alleen dat er iets misging met de verzorging van de gasten, maar dreigde ook een schaduw over de vreugde van het feest te werpen. Ik herinner me nog dat ik tijdens ons eigen huwelijksfeest bang was dat de champagne vergeten was. Het was namelijk al veel later dan gepland en het moment voor de toost bleef maar uit. Gelukkig was het niet vergeten, maar duurde het allemaal wat langer dan verwacht om alles klaar te krijgen. De meeste echtparen hebben waarschijnlijk wel een verhaal over iets wat misging op hun trouwdag. Maar dat de wijn opraakt terwijl het feest nog in volle gang is, is toch wel heel gênant. En in de cultuur van die tijd was het veel meer dan een klein ongemak: het kon een diepe en blijvende schande betekenen voor het bruidspaar.

Wanneer Maria tegen Jezus zegt dat er geen wijn meer is, vertelt ze Hem eenvoudigweg wat het probleem is. En zo mogen ook wij naar Hem toe komen. We hoeven niet altijd met een oplossing te komen of precies te weten wat er moet gebeuren. We mogen onze nood eenvoudig bij Hem brengen. Jezus’ reactie verbaast ons misschien, maar is niet respectloos, en herinnert ons eraan dat Hij handelt volgens de plannen en de timing van Zijn Vader, en niet onder druk van mensen noch Zijn moeder. Toch betekent dit niet dat Hij onverschillig staat tegenover de nood die zich hier voordoet. Hoewel het nog niet het moment is om Zichzelf volledig te openbaren, zal Hij handelen op een manier die Zijn heerlijkheid laat zien. Maria laat haar vertrouwen in Hem zien wanneer ze tegen de dienaren zegt: “Wat Hij ook tegen u zal zeggen, doe het.” Ze weet niet wat Jezus zal doen, maar ze laat de zaak aan Hem over. Ook wij mogen onze zorgen en noden eenvoudig bij Jezus brengen. Misschien weten we niet hoe of wanneer Hij zal antwoorden. Maar we hoeven de uitkomst niet zelf in handen te hebben. We mogen Hem vertrouwen, ook wanneer we nog niet weten wat Hij gaat doen.

JEZUS BRENGT WAT WIJ NIET UIT ONSZELF KUNNEN VOORTBRENGEN (6-8)

“⁶En daar waren zes stenen watervaten neergezet, volgens het reinigingsgebruik van de Joden, elk met een inhoud van twee of drie metreten. ⁷Jezus zei tegen hen: Vul de watervaten met water. En zij vulden ze tot aan de rand. ⁸En Hij zei tegen hen: Schep er nu iets uit en breng het naar de ceremoniemeester; en zij brachten het.” (Joh. 2:6-8)

We weten niet precies wat er gebeurde tussen het moment waarop Maria tegen de dienaren zei dat ze moesten doen wat Jezus hun opdroeg, en het moment waarop Jezus hun daadwerkelijk instructies gaf. Maar ik kan me voorstellen dat Jezus min of meer onopgemerkt naar de plek liep waar de dienaren zich bevonden, om hun rustig te vertellen wat ze moesten doen. Hij vroeg hun om de zes stenen watervaten volledig met water te vullen. Voor de dienaren moet dat een vreemd verzoek zijn geweest. Deze vaten werden namelijk doorgaans gebruikt voor de reinigingsrituelen. Het dagelijks leven bracht voor een Jood allerlei vormen van ceremoniële onreinheid met zich mee. Daarom wasten mensen vóór het eten hun handen volgens de gebruikelijke reinigingsrituelen. Maar het feest was al in volle gang. Dit was niet het moment voor zo’n reiniging. Er was een tekort aan wijn, geen behoefte aan reinigingswater. Toch?

Maar Maria had tegen de dienaren gezegd: “Wat Hij ook tegen u zal zeggen, doe het.” En dus gehoorzaamden ze zonder vragen te stellen. Ze vulden de vaten tot de rand. Naar schatting konden de zes vaten samen zo’n 450 tot 680 liter bevatten. Dat is een enorme hoeveelheid! Vervolgens zegt Jezus dat ze er wat uit moeten scheppen en het naar de ceremoniemeester moeten brengen. Probeer je eens in hun situatie te verplaatsen. Ze moesten iets wat zij als water beschouwden naar de man brengen die verantwoordelijk was voor het verloop van het feest en die ook hun leidinggevende was. Daar was vertrouwen voor nodig! Kun je je voorstellen hoe de ceremoniemeester zou hebben gereageerd als ze hem daadwerkelijk water hadden laten proeven? Toch gehoorzaamden de dienaren aan het woord van Jezus. Zij doen wat Hij hun opdraagt, maar Jezus is Degene die de verandering tot stand brengt.

Voordat we naar de reactie van de ceremoniemeester gaan kijken is het goed wat dieper te kijken naar wat er zich hier afspeelt. In Numeri 19 gaf God Israël de instructie om een rode koe, die nog niet gekalfd had en zonder gebrek was, te slachten en verbranden en cederhout, hysop, en karmozijn toe te voegen. Het overgebleven as diende voor het bereiden van reinigingswater, als middel tot ontzondiging (wat trouwens op de derde dag plaatvind[10]. Luister nu naar hoe de schrijver van de Hebreeënbrief dit gebruik in verband brengt met Jezus: “¹³Want als het bloed van stieren en bokken en de as van de jonge koe, op de verontreinigden gesprenkeld, hen heiligt tot reinheid van het vlees, ¹⁴hoeveel te meer zal het bloed van Christus, Die door de eeuwige Geest Zichzelf smetteloos aan God geofferd heeft, uw geweten reinigen van dode werken om de levende God te dienen!”

De as van de jonge koe voorzag in ceremoniële reiniging, maar Jezus kwam om iets veel groters tot stand te brengen. Door Zijn eigen offer brengt Hij een reiniging van de zonde tot stand die geen enkel ritueel, geen enkele religieuze handeling en geen enkele menselijke inspanning ooit zou kunnen bewerkstelligen. De drie elementen die aan het offer werden toegevoegd zijn ook prachtige verwijzing naar Jezus: het cederhout als beeld van de kostbaarheid van het kruis, de hysop als beeld van de reiniging van zonde en het karmozijn als beeld van de reiniging door Zijn bloed. Het beeld is duidelijk: de ceremoniële reiniging wees op de noodzaak van reiniging, terwijl Jezus door Zijn offer voorziet in wat geen enkel ritueel ons kan geven. Hadden we in Johannes 1:29 niet al gelezen dat Johannes de Doper naar Jezus wees en zei: ‘Zie het Lam van God, Dat de zonde van de wereld wegneemt!’?

En dit brengt ons bij ons eigen leven. Want ik denk dat we vaak worstelen met de gedachte dat we eerst ons leven op orde moeten hebben voordat we bij God kunnen komen. Wanneer we iets in ons leven herkennen wat niet goed is, wanneer we worstelen met zonde of er maar niet in slagen om te leven zoals we weten dat we zouden moeten leven, wat doen we dan? Vaak nemen we ons voor om het beter te doen. We gaan ons meer inspannen, maken goede voornemens of proberen simpelweg sterker te zijn. Maar wat als dat niet werkt? Wat als we telkens opnieuw tegen dezelfde dingen aanlopen? Dan trekken we ons op allerlei manieren terug van God, omdat we het gevoel hebben dat we niet het recht hebben om voor Hem te verschijnen. Maar juist hier komt het Evangelie ons tegemoet. We hoeven onszelf niet eerst te zuiveren voordat we naar Jezus toe kunnen gaan. We komen juist bij Jezus omdat we onszelf niet kunnen zuiveren. Daarom mogen we juist naar Hem toe vluchten, in plaats van bij Hem vandaan. Zegt Psalm 62:9 niet: “Vertrouw op Hem te allen tijde, volk; stort uw hart uit voor Zijn aangezicht. God is voor ons een toevlucht.” Laten we dus te allen tijde op Hem vertrouwen en ons hart bij Hem uitstorten, want Hij is onze toevlucht. Wanneer we gezondigd hebben, laten we onze zonden belijden en Zijn vergeving ontvangen. Wanneer we ons geestelijk leeg voelen, hoeven we niet te doen alsof we sterk zijn. En wanneer we ontmoedigd zijn, moeten we niet concluderen dat God ons heeft opgegeven. Laten we juist in al onze zwakheid bij Hem komen. Hij is onze rots, onze Bevrijder en onze veilige vesting[11]. We mogen leren om niet langer onze eigen verlosser te willen zijn, alsof we de genade die ons redt zelf moeten voortbrengen of ons hart door pure wilskracht kunnen veranderen. In plaats daarvan mogen we, net als deze dienaren, Jezus op Zijn woord vertrouwen en een stap in geloof zetten. Vervolgens mogen we aan Hem overlaten wat alleen Hij kan doen. Want Hij is Degene die de verandering tot stand brengt en voorziet in wat we nodig hebben.

JEZUS GEEFT IN HOOPVOLLE OVERVLOED (9-11)

“⁹Toen nu de ceremoniemeester het water geproefd had, dat wijn geworden was – hij wist niet waar de wijn vandaan kwam, maar de dienaars die het water geschept hadden, wisten het – riep de ceremoniemeester de bruidegom. ¹⁰En hij zei tegen hem: Iedereen zet eerst de goede wijn voor, en wanneer men er goed van gedronken heeft, daarna de mindere; u hebt de goede wijn tot nu bewaard. ¹¹Dit heeft Jezus gedaan als begin van de tekenen, te Kana in Galilea, en Hij heeft Zijn heerlijkheid geopenbaard; en Zijn discipelen geloofden in Hem.” (Joh. 2:9-11)

De ceremoniemeester proeft het water dat in wijn is veranderd. Hij weet niet waar de wijn vandaan komt, maar de dienaren weten dat wel. Kun je je hun opluchting voorstellen wanneer ze zijn reactie horen? De ceremoniemeester roept de bruidegom bij zich en spreekt zijn verbazing uit over het feit dat de goede wijn tot het laatst bewaard is. Normaal gesproken werd tegen het einde de mindere wijn geserveerd, wanneer de gasten al genoeg gedronken hadden en het verschil minder zouden opmerken. Maar hier gebeurt precies het tegenovergestelde!

Let ook eens op de overvloed waarmee Jezus voorziet. Hij levert niet slechts een beetje wijn om het bruidspaar uit een gênante situatie te redden. De zes watervaten bevatten samen naar schatting 450 tot 680 liter. Dat komt overeen met ongeveer 600 tot 900 flessen wijn! Jezus voorziet in een buitengewone hoeveelheid uitstekende wijn en voorziet daarmee royaal in de behoefte. En Hij doet dit allemaal op de achtergrond. De bruidegom krijgt de eer, de ceremoniemeester is verbaasd en de meeste gasten hebben niet eens door wat Jezus heeft gedaan. Alleen de dienaren weten waar de wijn vandaan komt. Kun je je voorstellen wat een zegen dit moet zijn geweest voor de bruidegom en zijn familie? Hun bruiloft had herinnerd kunnen worden vanwege de blamage dat de wijn op was. In plaats daarvan is het probleem opgelost en kan het feest doorgaan, met een overvloed aan de allerbeste wijn. Maar de grootste zegen van dit teken is niet alleen dat Jezus het feest heeft gered. Johannes vertelt ons dat hierdoor ook de heerlijkheid van Jezus zichtbaar werd en dat Zijn discipelen in Hem geloofden. Ze waren Jezus al gaan volgen, maar dit teken verdiepte hun inzicht in wie Hij was en versterkte hun geloof. Is dat niet iets wat we herkennen in ons eigen christelijke leven? We kennen Jezus en hebben Hem leren vertrouwen, maar er zijn momenten waarop we Zijn hand aan het werk zien en ons geloof opnieuw wordt versterkt. We ontdekken opnieuw dat Hij te vertrouwen is en raken opnieuw verwonderd over wie Hij is.

Maar er is meer. Door het hele Oude Testament heen beschrijven de profeten de komende verlossing van God in termen van overvloedige voorziening, overvloeiende wijn en vreugdevolle feesten. In Jesaja 25:6 lezen we bijvoorbeeld: “De HEERE van de legermachten zal op deze berg voor alle volken een feestmaal met uitgelezen gerechten aanrichten, een feestmaal met gerijpte wijnen, met uitgelezen gerechten vol merg, met gezuiverde gerijpte wijnen.” Wat een prachtig beeld van de vreugde en overvloed van Gods beloofde Koninkrijk! En hier, op deze bruiloft in Kana, geeft Jezus ons een glimp van die veel grotere hoop. Hij is niet slechts Degene die een bruiloft kan redden uit een gênante situatie. Hij is de Messias door Wie God Zijn reddingsplan tot voltooiing zal brengen. Maar we zien ook een diepere geestelijke werkelijkheid. De lege stenen vaten beelden onze dode, onveranderde en lege harten voor God uit. Het water wijst op het werk van de Heilige Geest en het Woord van God, en de wijn spreekt van vreugde en nieuw leven. Dit sluit aan bij de belofte die God in Ezechiël 36:26 geeft: “Dan zal Ik u een nieuw hart geven en een nieuwe geest in uw binnenste geven.”

Wat Jezus hier doet, laat ons dus niet alleen iets zien van Zijn macht om in onze behoeften te voorzien, maar ook van Zijn vermogen om levens te veranderen. Hij kwam om meer te doen dan alleen onze omstandigheden te verbeteren. Hij kwam om nieuw leven te geven waar geestelijke dood heerste, ons hart te vernieuwen en onze relatie met God te herstellen. Later in dit Evangelie zegt Jezus Zelf: “Ik ben gekomen, opdat zij leven hebben en overvloed hebben.”[12]. Alleen in Jezus vinden we leven, vreugde, rust en hoop in overvloed. En het is veelzeggend dat dit alles plaatsvindt op een bruiloft. De overvloed aan wijn en vreugde wijst ons vooruit naar een nog groter feest dat komen zal. Openbaring 19 spreekt over de bruiloftsmaaltijd van het Lam. Er komt een dag waarop Christus Zijn verloste volk bij Zich zal verzamelen en de volheid van Zijn verlossing gevierd zal worden. Daar ligt onze hoop: niet in onze eigen kracht, niet in onze omstandigheden, maar in Jezus Christus. Hij is Degene die nieuw leven geeft, onze vreugde herstelt en ons uiteindelijk zal binnenbrengen in de volle vreugde van Zijn Koninkrijk.

CONCLUSIE

Hier, op deze bruiloft, openbaart Jezus Zijn heerlijkheid door een drievoudige openbaring van Zijn genade. Hij is de volmaakte Reiniger, die ons door Zijn offer aan het kruis van zonde reinigt. Hij is de Levensgever, die onze harten vernieuwt en ons binnenleidt in het overvloedige leven dat voortkomt uit het kennen van Hem. En Hij is de Bruidegom, die een eeuwig bruiloftsfeest bereidt voor allen die bij Hem horen. Wanneer onze eigen middelen uitgeput raken, mogen we onze blik op Jezus richten. We hoeven onszelf niet te redden, want Jezus is gekomen om te doen wat wij nooit voor onszelf kunnen doen. In Hem vinden we reiniging van zonde, nieuw leven door genade en de vaste hoop op een eeuwigheid met Hem. Laat je daarom, net als de ceremoniemeester, verrassen door de vreugde en overvloed die alleen in Jezus te vinden zijn!

Laten we bidden.

[1] Joh. 2:11

[2] Joh. 4:46-54

[3] Joh. 5:1-9

[4] Joh. 6:1-14

[5] Joh. 6:16-21

[6] Joh. 9:1-7

[7] Joh. 11:1-44

[8] Joh. 21:1-14

[9] Gen. 29:27-28

[10] Num. 19:12

[11] Ps. 18:3

[12] Joh. 10:10